อาทิตย์ที่แล้ว พาพี่ริว พี่คนญี่ปุ่นพาไปเที่ยวมา ไม่ได้ไปไหนไกลมาก เพราะพี่แกหลงเสน่ห์กรุงเทพฯ ซะเหลือเกิน
พี่ริวเป็นผู้ชายอะไรไม่รู้ ที่หลงเมืองไทยเอาซะมากๆ มาเมืองไทยเกือบ 10 ครั้งแล้ว เที่ยวเมืองไทยได้ทั่วกว่าตาลอีกนะ เหนือ ใต้ ออก ตก ไปมาหมดแล้ว และดูเหมือนว่าถ้าไม่ติดที่ต้องดูแลแม่ทางนู้น คงได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองไทยจริงๆ จังๆ เป็นแน่ เพราะเห็นบ่นว่าอยากย้ายมาทำงานที่เมืองไทยซะเหลือเกิน
แล้วพี่ริวก็เป็นคนที่ชอบภาษาไทยซะเหลือเกิน บอกว่าภาษาไทยน่ารัก เรียนภาษาไทยจากหนังสือตั้งแต่อยู่ที่ญี่ปุ่น ไม่เคยเข้าคอร์สเรียนจริงจัง แต่ฟังกะพูดภาษาไทยเก่งมากๆๆๆ เรียกว่า นินทาไม่ได้เลยแหละ ฟังออกหมด เพียงแต่ว่ายังเขียนกะอ่านไม่ได้เท่านั้นเอง พอว่าเรียนแบบภาษาคาราโอเกะเอา แต่ตอนนี้ก็เหมือนว่าจะเริ่มต้นหัดเขียน หัดอ่านอย่างจริงจังอีกแล้วแฮะ
วันนั้นตาลก็เลยสบายไป ไม่ต้องพูดภาษาญี่ปุ่นแบบเมื่อยมือมากนัก ยกเว้นแต่ว่าประโยคภาษาไทยนั้นมันจะยากจัดๆ จริงๆ
ตอนที่เจอกัน ตาลก็ถามไปเรื่อยเปื่อยนะ ว่าตั้งแต่มาถึงเมืองไทยเนี่ย ก่อนวันที่จะเจอตาล ได้ไปไหนมาแล้วบ้าง พี่แกก็ไล่ให้ฟังไปเรื่อยจนมาหยุดอยู่ที่คำว่า "ทะล้า"
"พี่ริว ไปไหนมานะคะ?"
"ไปทะล้ามาครับ"
นึกอยู่สักพัก ตาลก็ยิ้มออกมาแบบมั่นใจมากว่าต้องถูกแน่นอน...
"อ๋อออออ... ทะเลใช่ป่ะคะ?"
"ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ ทะเล รู้จักนะ ไปทะล้าต่างหากนะ"
อืมมมมมมม... ทะล้าไรฟ่ะ ไม่รู้จักฟุ้ย
"ทะล้า ที่มีของขายเยอะๆ อ่ะ โห้ยยย คนเยอะมากเลย แต่สนุกดีนะ ดูของเพลินดี"
โห้ยยย... ตาลนิ่งไปเกือบ 5 นาทีอ่ะ มึนตี้บ ทะล้าไรหว่า ที่ของขายเยอะๆ
"ของขายเยอะๆ เหรอ... ใช่ตลาดป่ะคะ พี่ริว"
"อ่าๆๆๆ ใช่ๆๆๆ ใช่แล้วๆ ไปตลาดมา"
- -" เฮ้อ... ขอปาดเหงื่อก่อน มันคล้ายกันป่ะเนี่ย 555+
อ่อ... พี่ริวบ่นด้วยว่าอยากไปหัวหินมากๆ แต่เพื่อนคนญี่ปุ่นคนที่ย้ายมาอยู่เมืองไทยแล้ว ดันมีเวลาว่างไม่เยอะ เลยไปเที่ยวพัทยากันแทน
ตาลก็เลยถามไปว่า เคยดูอัลคาซ่าร์ หรือทิฟฟานี่โชว์บ้างแล้วหรือยัง ตอนแรกพี่ริวแกงงๆ เพราะไม่รู้จักชื่อโชว์ ตาลก็เลยอธิบายๆ ไปว่าเป็นโชว์แบบไหน ยังไง
"อ๋อ... เข้าใจแล้วครับ... โชว์กะเทยใช่มั้ย"
ค่ะๆๆ เก่งได้อีกค่ะ... คุณพี่ขา... ^^
พี่ริวชวนไป MBK เพราะอยากได้ VCD Karaoke ของนักร้องไทย กลับไปฟัง กลับไปร้องที่ญี่ปุ่น
เข้าร้านไปต้องตกใจอีกรอบ เพราะชี้รูปนักร้องคนไหนรู้จักหมดเลย ทั้งพี่เบิร์ด นัท มาช่า ใหม่ แคท ฯลฯ แถมร้องเพลงนอกสายตาของแคทเป็นด้วยนะ เพลงใหม่ๆ แบบ "รักเธอไปทุกวัน" ของโปเตโต้ก็ยังรู้จัก
ตาลก็เลยแกล้ง... เอาล่ะ... เก่งนักใช่ม่ะ จะแกล้งล่ะนะ...
ตาลชี้ไปที่รูปโฟร์-มด แล้วถามว่า...
"แล้วรู้ป่ะคะว่านี่ใคร"
"อ๋อ.. รู้จัก นี่โฟร์-มด น่ารักมาก ชอบเพลง 'ละลาย' ด้วย น่ารักมากเลย"
โอเค... หนูไม่แกล้งพี่แระ... คนไรเนี่ย... แฟนพันธุ์แท้ประเทศไทยป่ะคะ เก่งซะเหลือเกิน :P
ซื้อของ shopping อะไรเสร็จ พี่แกก็บ่นว่า...
"หิวนิดหน่อยนะ"
"พี่ริวกินไรดีคะ กินไรเลือกเลย ตาลตามใจ"
"งั้นนนนน.... กินอาหารไทยดีกว่านะ กินอะไรดี สุกี้ดีกว่ามั้ย อยากกินสุกี้ MK"
ได้ยินแล้วแถมจะขำออกมาดังๆ คนญี่ปุ่นถือว่าสุกี้ MK เป็นอาหารไทยนะ แถมอร่อยมากด้วย ฮ่าๆๆๆ
(พี่ริวนี่ชอบอาหารไทยซะจริงจังมากอีกเหมือนกัน มาเมืองไทยหนึ่งอาทิตย์ พี่แกเล่นไม่แตะข้าวเช้าของโรงแรมเลย คูปองข้าวเช้าพี่แกก็ทิ้งไว้งั้นแหละ เพราะแกเดินออกมาหาอาหารไทยกินเอา แกบ่นว่ากินไข่ กินขนมปังกลับไปกินที่ญี่ปุ่นก็ได้ แต่อาหารไทยอร่อยๆ หากินไม่ได้ง่ายๆ นะ ฟังแล้วปลื้มมมมซะ ^^)
พอกินเสร็จเริ่มเย็นๆ หน่อย พี่ริวจะชวนไปกินข้าวเย็นที่ DOME BKK อะไรสักอย่างแถวสะพานตากสิน เพราะมันเป็นจุดชมวิวด้วย
รูปจากเว็บนะคะ
แต่ตาลไปไม่ได้อยู่แล้วอ่ะ มันไกลไป ไม่อยากกลับดึกด้วย แถมดูไฮโซซะ แล้ววันนั้นแต่งตัวไปเที่ยวแบบธรรมดามากมาย เลยไม่เอาดีกว่า (ตาลนี่เป็นคนพาเที่ยวที่ไม่ได้เรื่องเลยใช่มั้ย มีปฏิเสธด้วยอ่ะ)
แต่ท่าทางพี่ริวอยากดูวิวจริงๆ นะ ก็เลยชวนไปดูที่ Baiyoke Sky Hotel แทน
ชั้น 77 -- เป็นจุดชมวิวแบบเห็นได้รอบค่ะ มีมุมให้ถ่ายรูปสวยๆ อยู่ประปรายนะ
ชั้น 78 -- เป็น lounge นะ มีแถม complementary drink คนละแก้ว บรรยากาศโรแมนติกดีนะ ยิ่งได้ดูตอนพระอาทิตย์ตกดินนี่ล่ะก็ สวยซะ
ชั้น 84 -- เป็น 360 degrees revolving roof deck มันจะเป็นวงกลมค่ะ พื้นจะหมุนไปเรื่อยๆ ให้เราชมวิวได้รอบ ยิ่งดูกลางคืน กรุงเทพจะยิ่งสวยสุดๆ เลย
อันนี้ยังไม่มีรูปค่ะ ต้องรอรูปจากพี่ริวแกก่อนนะ แต่ของจริงก็สวยแบบกับรูปในเว็บเลยค่ะ :)
จริงๆ เรื่องน่ารักๆ ของพี่ริวยังมีอีกเยอะมาก ต้องค่อยๆ นึกแหละ เพราะว่ามีมาเรื่อยๆ เวลาคุยกะคนต่างชาติ มันก็จะมีมุมขำๆ เรื่องภาษา เรื่องความแตกต่างทางวัฒนธรรมให้ขำเอิ๊กอ๊ากได้ตลอดเวลาอ่ะเนอะ
พี่ริวนี่หลงรักเมืองไทย หลงรักนิสัยคนไทยเอาซะมากๆ จนตาลต้องเตือนๆ ไปว่า จริงๆ คนไทยใจดีก็มีเยอะนะ แต่คนใจไม่ดีก็มีเหมือนกัน ต้องระวังด้วยล่ะ
แต่มันปลื้มเนอะ ประทับใจด้วย เวลาเห็นคนต่างชาติเค้ารักบ้านเมืองเราซะขนาดนี้ :)
จบเรื่องพี่ริวไว้ก่อนแล้วกัน มาต่อที่เรื่องเมื่อวานแทน
เมื่อวานนี้ เป็นวันเกิดคุณแฟน ตาลก็บอก "สุขสันต์วันเกิด" ไปตอนเที่ยงคืนแระ แต่ก็ไม่มีไรมากกว่านี้
หลังจากที่ช่วงก่อนมีขัดใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ กันไปบ้าง พอดีกัน ก็ลากกันไปดู "ข้างหลังภาพ เดอะมิวสิคัล" เป็นการฉลองแล้วกัน ดูอลังการดีมั้ย :P (ตาลเป็นคนลากไปเองแหละ ตาลอยากดูเพราะกลัวว่าถ้ากลับไปบินแล้วจะอดไม่ได้ดู แต่คุณแฟนกลับเป็นคนเลี้ยง น่ารักที่สุด 555+)
ลืมบอกไปอย่างนึง... คุณแฟนเป็นโรคบ้าเซอร์ไพรส์สุดๆ ชอบพยายามทำอะไรเซอร์ไพรส์ตาลตลอดเวลา แต่น่าสงสารเป็นที่สุดที่ตาลรู้ทันทุกครั้งแหละ
เมื่อวานนัดคุณแฟนมารับบ่าย 3 แต่คุณแฟนดันเล่นส่ง SMS มาบอกว่าจะออกจากบ้านตั้งแต่บ่ายโมง เพราะกะว่าจะไปซื้อของก่อน แล้วค่อยแวะมารับ
ตาลก็ว่าแล้วแหละ ต้องมีไรแหม่งๆ แน่ๆ
ตอนก้าวขึ้นรถคุณแฟน ตาลสาบานได้เลยนะ ว่าแค่ก้าวขึ้นรถจริงๆ ไม่ได้เหลียวไปมองข้างหลังเลยว่ามีอะไรอยู่ พอคุณแฟนขับรถไปสักพัก ช่วงติดไฟแดง ก็หันไปหยิบอะไรไม่รู้หยุกหยิกอยู่หลังรถ
ตาลก็ไม่ได้หันไปดูนะ แต่ sense แม่มดมันบอกอยู่แล้วว่าต้องมีไรแน่ๆ ก็เลยโพล่งถามขึ้นมาเลยว่า...
"เอาดอกไม้มาให้อีกแล้วใช่ม่ะ เค้ารู้ทันหรอก"
คุณแฟนก็หัวเราะแฮะๆ แล้วก็เอากุหลาบขาวมาให้เหมือนเดิม (ตาลได้กุหลาบขาวจากคุณแฟนบ่อยมาก ไม่อยากได้แล้วอ่ะ เปลืองตังค์ เก็บตังค์ไว้พาตาลไปกินไอติมคุ้มกว่าเยอะ 555+)
น่าสงสารจริงๆ เซอร์ไพรส์แรกโดนจับได้ซะแล้ว :P
ปกติตาลขึ้นรถคุณแฟน ตาลไม่ค่อยจุกจิก หยิบนู้นนี่ไรมากอยู่แล้วอ่ะ ยกเว้นแค่ว่าจะเอาหมอนในรถมากอดเฉยๆ ร้อยวันพันปีก็ไม่เคยเปิดลิ้นชักหน้ารถ อยู่ๆ วันนี้ sense แม่มดมันบอกว่า เปิดลิ้นชักซิ มันมีอะไรแน่ๆ
แล้วอยู่ๆ ตาลก็เปิดพรวดเลย
แล้วก็เจอ DVD ENCHANTED เป็นแบบ Collectible 3-D Pop Up แล้วก็มีโน้ตแปะอยู่ 1 ใบ นอนแอ้งแม้งอยู่ในลิ้นชัก
(ตาลชอบเรื่อง ENCHANTED มากเลยไง แต่คราวที่แล้วตาลกลัวไม่สนุกเลยซื้อเป็น VCD มา พอสนุกก็เลยอยากซื้อดีๆ เก็บไว้ แต่ก็ยังไม่กล้าตัดสินใจซื้อ กลัวว่าจะฟุ่มเฟือยเกิน)
คุณแฟนยิ้มแห้งๆ เป็นครั้งที่ 2 แล้วก็บ่นว่าตาลทำเสียแผนหมดเลย เพราะคุณแฟนกะว่าจะบ่นว่ารองเท้าเปื้อน ให้ตาลหยิบทิชชู่ในลิ้นชักให้หน่อย แล้วนี่จะรีบเปิดทำไมก็ไม่รู้
น่าสงสารจริงๆ ขนาดเซอร์ไพรส์ที่สองก็ยังไม่สำเร็จ :P
หลังมุขเซอร์ไพรส์ที่ 2 แป้กไป คุณแฟนก็โพล่งถามขึ้นมาใหม่ว่า ตาลกินข้าวมายัง หิวป่าว
ตาลก็แอบงงเล็กน้อย เพราะคุณแฟนรู้อยู่แล้วว่าตาลกินข้าวเวลาไหนมั่ง
"กินข้าวมาแล้วใช่ป่าว แต่ยังไม่ได้กินของหวานใช่ป่ะคะ อยากกินของหวานมั้ย"
ตาลไม่ได้รู้อะไรเลยจริงๆ นะ แค่ถามไปเฉยๆ ว่า...
"นี่อย่าบอกนะ... ว่าซื้อลิ้นจี่ไอเบอร์รี่มาให้เค้า"
จบประโยคปั๊บ คุณแฟนก็เอื้อมไปยิ้มถังไอติมหลังรถ พร้อมทั้งทำหน้าตาแบบนี้
สรุปแล้วว่า ไม่รู้ว่าคุณแฟนเป็นคนที่น่าสงสารที่สุดในโลก เพราะมีเซอร์ไพรส์ตั้ง 3 อย่างแต่ไม่สำเร็จสักอย่าง หรือว่าเพราะว่าตาลเป็นแม่มดที่มี sense ดีมากๆ กันแน่ก็ไม่รู้เนอะ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สะใจ... ^^
นี่ตาลเลยยังงงๆ อยู่นิดๆ เอ๊ะ... วันเกิดใครหว่า ทำไมตาลได้เซอร์ไพรส์เต็มเลยอ่ะ
พอถึงเอสพลานาด ตาลจะก็พยายามโยนๆ ของในกระเป๋าไป ไม่อยากแบกอะไรไปเยอะๆ ให้มันหนัก
อ่อ... ให้คุณแฟนลงจากรถก่อน แล้วก็โยนถุงถุงนึง แว้บไปไว้หลังรถด้วย ซ่อนๆ ไว้ :P
ไปกินบาร์บีคิว พลาซ่ากัน ต่อด้วยไอเบอร์รี่ (ถึงจะกินลิ้นจี่ในรถมาแล้วก็เถอะ แต่หนนี้ตาลกิน 3 ลูกเองนะ คุณแฟนกิน 2 ลูก)
แล้วก็ไปดู "ข้างหลังภาพ เดอะมิวสิคัล" กัน
เมื่อวาน ตาลได้ดูรอบเดียวกันกับที่ทูลกระหม่อมหญิงพระดำเนินมาพอดีเลย
บังเอิญมากๆ เพราะตอนดูฟ้าจรดทรายปีที่แล้ว รอบนั้นก็มีท่านๆ มาดูเหมือนกัน
ดูจบแล้ว อยากจะกรี๊ดดดดดดดดดดดดด ชอบมากๆๆๆ แบบว่าน้ำตาร่วงเผาะๆ เลย...
ตาลนั่งข้างๆ ผู้หญิงญี่ปุ่นคนนึง แล้วก็มีฝรั่งสามีภรรยาคู่นึงนั่งข้างหน้า ก็น้ำตาร่วงเผาะๆๆ ไม่แพ้กัน
ที่นั่งที่เราจองกันอยู่ประมาณ 3-4 แถวจากหน้าสุด ฉะนั้น จะเห็นอะไรชัดมากๆ
เป็นมุมดีด้วยมั้ง เพราะน้องบี้เดินมาหยุดตรงหน้าตลอดเวลา มีฉากนึงน้องบี้ต้องถลกขากางเกง โห... น้องบี้ขาเนียนซะ 555+
ชอบพี่แพท ผู้หญิงอะไรสวยสง่าสุดๆ ยิ่งตอนใส่ชุดสีแดงเปิดหลังขาวๆ ถึงเอว ทาปากแดงจัดๆ นะ งามงดมากๆ ตาลสังเกตุมาตั้งแต่โฆษณาแบรนด์รังนกแระ ว่าผู้หญิงคนนี้ใส่สีแดงขึ้นจัง เค้าไม่ใช่ผู้หญิงขาวจัดๆ แบบวอกนะ แต่ว่าใส่สีแดงแล้วขึ้นจัง ตาลว่าไม่ใช่ผู้หญิงขาวทุกคนหรอกนะ ที่จะใส่สีแดงแล้วขึ้นจริงๆ
ชอบรัดเกล้าด้วย เสียงดี ส่งอารมณ์ดีซะ ขนาดฉากที่แค่คุยกะพระเอกเรื่องนางเอกป่วย ยังทำให้คนดูร้องไห้ได้เลย
เรื่อง Acting ของแต่ละคนไม่ต้องพูดถึง ปกติตาลเคยอ่านบทประพันธ์แท้ๆ ของเรื่องนี้ตั้งแต่สมัยเรียนหลายรอบแล้ว แล้วตาลเป็นพวกถ้าเล่นไม่ถึงอารมณ์จริงๆ ตาลก็ไม่อินหรอก แต่นี่ทำให้คนรู้เรื่องละเอียดมาก่อนอย่างตาลอินได้ขนาดนี้ก็เก่งมากเลย
Prodution ก็สวยจัง อลังการทุกฉากเลย ยิ่งฉากน้ำตกที่มิตาเกะนะ เป็นน้ำตกจริงๆ ไหลออกมาบนพื้นเวที แถมไหลลงจนขอบเวทีเลยด้วยซ้ำ (เสียอย่างเดียว พอตอนเบรคต้องมีคนมาถูพื้นกันแบบไม่แอบเลย วันหลังแอบหน่อยดีมั้ยคะ มู้ดจะได้ไม่เสีย ฮ่าๆๆ)
อีกเรื่องนึงที่น่ารัก คือ ล้อการเมืองไทยปัจจุบันได้น่ารักมากอ่ะ ไม่รุนแรง แต่แค่เจ็บๆ คันๆ เรียกเอาเสียงฮาคนได้ลั่นเลย ขนาดคู่ฝรั่งข้างหน้าตาลกะคนญี่ปุ่นข้างๆ ยังขำเลย
ตาลชอบอารมณ์ที่เรื่องจบ มันประทับใจแบบบอกไม่ถูก ยิ่งตอนนักแสดงทั้งหมดออกมาขอบคุณ คนปรบมือกันลั่นไปหมดเลย
โดยสรุปแล้ว ชอบมากๆ ค่ะ ไม่เสียดายตังค์เลยสักนิด (ถึงเป็นตังค์ตาลเองก็ไม่เสียดายอยู่นะ บอกไว้ก่อนเดี๋ยวมีคนดักคอ) ตั้งใจไว้ว่าถ้ามีละครเวที แนว Musical ของคุณบอยอีกเมื่อไหร่ ตาลจะไปดูแน่ๆ เพราะแค่ดู production ก็คุ้มมากแล้ว นี่ตาลก็กวาดดูมาเกือบทุกเรื่องแล้ว ทั้งทวิภพ ฟ้าจรดทราย ข้างหลังภาพ ขาดแต่บัลลังก์เมฆที่ไม่ได้ดู
พอแระ... เดี๋ยวจะเป็นการโฆษณาให้เค้ามากเกินไป คริ คริ...
ดูจบกว่าจะเลิก กว่าจะกลับก็เกือบ 5 ทุ่มแระ
ขากลับ ดูเหมือนคุณแฟนคงแอบน้อยใจนิดๆ เพราะนอกจากคำว่า "สุขสันต์วันเกิด" แค่คำเดียวสั้นๆ ตอนกลางคืน แบบไม่มีคำอวยพรอื่นต่อท้าย ตาลก็ทำตัวปกติมากๆ เหมือนเป็นอีกวันที่ไปเที่ยวด้วยกันเฉยๆ
ตอนเกือบถึงบ้าน คุณแฟนก็เปรยๆ มาว่าให้ตาลส่ง SMS อวยพรวันเกิดให้ได้หรือป่าว ออกแนวๆ ว่าอยากเก็บไว้เป็นที่ระลึก
อืมมม... น้อยใจอย่างเห็นได้ชัด แต่ช่างเราไม่สนใจ...
ตาลก็ตีหน้าเศร้า มารยาไปเล็กน้อย ขอโทษขอโพยไปว่า ที่ดูละเลยไปหน่อย สงสัยเป็นเพราะว่าช่วงนี้ยุ่งๆ กับหลายเรื่อง
โหมดเศร้า โหมดงอนกันตอนลงจากรถเลยทีเดียว
ถึงบ้านปุ๊บ ตาลก็ส่ง SMS ที่พิมพ์ค้างไว้ตั้งแต่เมื่อคืนไปให้ เก่งป่ะล่ะ สุดท้ายตาลก็เป็นทั้งคนแรก และคนสุดท้ายที่ได้อวยพรเลยนะเออ
พ้นจาก SMS อันแรกไปได้สัก 10 นาที ก็ส่งไปอีกอัน เป็น SMS ที่พิมพ์ค้างไว้เมื่อคืนเหมือนกัน
"ดูในรถให้เค้าหน่อยค่ะ ว่าเค้าลืมของไว้หรือเปล่า ดูให้ทั่วทั้งรถเลยนะคะ ถ้าเจอแล้วบอกเค้าด้วยค่ะ"
คุณแฟนคงค้นไป ค้นมาอ่ะนะ (ซื่อซะ :P หัวไม่ไวเล๊ยยย) แล้วก็ไปเจอถุงที่ตาลโยนไว้หลังรถ ก่อนที่จะลงไปดูละครเวทีนั่นแหละ
ถุงนั้น มันคือของขวัญ handmade ที่ตาลทำเองนะ สวยน่ารักมากเลย (ไม่มีใครชม ก็ชมตัวเองซะ !!!) ดันไม่มีรูปมาอวดแฮะว่ามันน่ารักจริงๆ นะ ไว้รอคุณแฟนถ่ายมาแล้วกัน
คาดว่าคุณแฟนเห็นแล้วคงปลาบปลื้มจนน้ำตาไหลพรากเป็นแน่ๆ แล้วก็เป็นจริงอย่างที่เดาด้วยแฮะ ฮ่าๆๆๆ
นี่แหละน้า... เค้าถึงจะเรียกว่าเซอร์ไพรส์ของจริง เพราะเซอร์ไพรส์แบบเด็กๆ อย่างงั้น แม่มดอย่างตาลทำไม่เป็นหรอก อิอิ
εїз Nutarn εїз
1 ก.ย. 2551 เวลา 22:22 น.
ป.ล. ไดยาวมากเลย เราจะงดเขียนได พักเหนื่อยสัก 2 อาทิตย์อย่างต่ำ :P
